Bond - ucieczką od lichwiarza

Спонсор цієї статі - сайт Richinvest.biz - торгуйте бінарніми опціонами з максимальним прибутком!

Wprowadzenie

„Co jest dobre, a co złe? ” - odwieczne pytanie „dzieci”, nagłośnionej przez proletariacki poeta Władimir Majakowski.

Dobre lub złe dać pieniądze na procent? Dać pieniądze na procent? Z etycznego i religijnego punktu widzenia?

W średniowieczu Kościół i opinia publiczna w świecie chrześcijańskim byli jednomyślni. Lichwa wyraźnie cenzurowany. Wierzono, że jest integralną częścią jednego z siedmiu grzechów głównych - chciwość.

Klemens V w 1311 roku zagroził anathematize tych europejskich przywódców, którzy oficjalnie wspieranych stopę procentową. Miał głęboki niechęć do lichwiarzy, Dante Aligeri umieszcza je na granicy siódmego kręgu piekła (dość głębokie, wszystko poety - dziewięć) z torebki w szyję. Nienawidzę Dante-percenter współczesnych była tak wielka, że ​​wielki włoski na karku torebki fikcyjnych grzeszników „przedstawia” bardzo realne emblematy „finansiści” XIII - XIV wieku.

Dyskutować z wiarą katolicką było trudne i niebezpieczne w tych latach. Wystarczy przypomnieć nazwiska tych odważnych myślicieli takich jak Giordano Bruno i Galileusza. Pierwszy złamać „Świętej Inkwizycji” nie powiodło się. Drugi wyrzekł się swoich poglądów po „ciężką próbę. ”

Stolica Apostolska uznała swój błąd. Wraz z upływem czasu. To tylko niektóre 359 lat (zabawna termin, w porównaniu do wieczności) i Komisją w sprawie rehabilitacji Galileusza, ustanowiony przez papieża Jana Pawła II reformingu 1992, zgodził się, że Inkwizycja „popełnił błąd” w odniesieniu do włoskiego naukowca.

Pawnbroker, na pewno nie fizykiem lub astronom. Kilka różnych specjalizacji. Ale pożyczania w renesansie potrzebne ludzkości nie mniej niż Kopernika heliocentryczny system na świecie. Musieliśmy coś wymyślić.

Rozwiązanie zostało znalezione w formie emisji dłużnych papierów wartościowych - obligacji.

Usury jako prekursor wiązania. Trochę historii

Aby lepiej zrozumieć, jak emisja obligacji może skutecznie zastąpić lichwę potrzebuje trochę historii.

Starożytny świat

Pierwszym krokiem do przeniesienia „pieniądze” na celownik wzrostu z powrotem do czasów, kiedy pieniądze i tak nie było. Wielki Post - naturalne produkty rolne lub zwierzęcej. Jest to oryginalny pomysł, idea „wzrostu” aktywów pożyczki przyszedł całkiem naturalnie. Powiedzmy, „wierzyciel” daje kredytobiorcy krowę. Używa go do celów osobistych, a wraca z potomstwo - łydki lub cieląt. To przywodzi na myśl kota dyskusji Matroskin i Sharik z maślanki. O tym, którego cielę czy krowa miała czerwoną na przyjęcie i którego mróz, kiedy lodówka - od wynajmu biura.

Lichwa rozwinęły się w starożytnej Grecji, co jest bardzo irytujące zaawansowanych starożytnych umysły. Nawet wtedy. Ładowanie odsetki od kredytu Arystotelesa wyobrazić, jako sprzeczne z charakterem działania. Według Arystotelesa, jest regularny gospodarka, gdzie pieniądze są przeznaczone wyłącznie do płatności za towary. A tam jest źle gospodarka - chrematistics (imię i nazwisko, a następnie co). Chrematistics istota - akumulacja bogactwa, w celu maksymalizacji zysków za wszelką cenę. Faktycznie, termin pochodzi od słowa „wzbogacona” w języku greckim.

Według idei Arystotelesa i spekulant lichwiarz umieścić go w chrematistics a nie w świetle i „prawo” Slave przyszłości. Tutaj z uczniem Platona Trudno nie zgodzić. I spekulacje towarem i kapitał lichwa jakoś nie zgadzają się z układu slave. Ponadto biorą potshots na niego od wewnątrz.

Średniowieczne społeczeństwo feudalne zostały w dużej mierze był skłonny tolerować lichwiarzy. Przed kredytu bankowego - lichwiarskich kredytów była jedyna okazja, aby wykorzystać pieniądze na czas. Dla każdego - od rolnika do monarchy. Ale tu jest kościół.. Jak stwierdzono powyżej, spojrzała na niego z ukosa.

I jak inni?

korzystanie z odsetek od pożyczki jest absolutnie niemożliwe w ortodoksyjnych krajach islamskich. Nawet teraz. Akcja rozpoczęła się skomplikowane wzory nieoprocentowanych pożyczek. W najbardziej skrajnym przypadku, oprocentowanie jest bardzo ściśle ograniczona.

Żydzi przybyli do lichwy wybiórczo. Według Tory, zapłacił pożyczki dozwolony dla współwyznawców. I dla obcokrajowców - proszę. Jednak wpływowych mędrcy hebrajskie wyjaśnić sytuację z niewiernymi. Ich zdaniem, nawet przedstawiciele innych religii nie może dać się oprocentowane. Wyjątki mogą być bardzo rzadkie i bardzo rozsądne. Łatwiej - nie dać obcych w długu.

Na Dalekim Wschodzie, w Japonii lichwy działalność w wiekach XIII-XVI rozmieszczonego przedsiębiorców, zwanych „Dosso”. Nazwa pochodzi od spiżarni gliny do przechowywania zabezpieczenia dla kredytów z Dosso. Tam byłaś, a urząd lichwiarzy. Kredyty są wydawane w gotówce i artykułów spożywczych z Japończykami - ryż. Oferty z Dosso były na poziomie współczesnej rosyjskiej - MFI (! 480% rocznie) 40% miesięcznie.

Dosso uczęszczanym i pielęgnowane na najwyższym szczeblu politycznym i religijnym - na dworze cesarskim, Samuraj rządu i buddyjskich klasztorach. Taki korzystny uwaga, z uprawnień wschodzącego słońca, wyjaśnił, po prostu. Poza możliwością podane kredytów w dowolnym momencie, Stary japoński zakład otrzymał znaczące wpływy z podatków od Dosso.

Ilość lichwiarskich sklepów w największych miastach Dosso (np Kioto) w połowie XIV w ilościach do kilkuset. Japończycy (i japoński) masa, pogrążony w działalności kredytowej. Od papieża nie zależą, a ledwie świadomi jego istnienia. Mężczyźni i kobiety (wiele bogatych kobiet), mnisi buddyjscy, Samurai - wszystko z przyjemnością opanowaniu podstaw kredytu i umieścić je w praktyce. Opłacalne lichwa jest często w połączeniu z równie zyskownego biznesu monopolowego - produkcję i sprzedaż japońskiej sake wódki. Otwarta jadalnia i puby. Wszystko szło dobrze. Sąd i rząd, i miał własne (Uwaga) oficjalnego biura kredytowego.

Rola inkwizycji Świętego w Japonii często zabierał zwykłych ludzi niezadowolonych z drapieżnych warunkach kredytowych. Sklepy i inne obiekty biznesowe Dosso staje się celem ataków podczas powstania ludowego.

Znacznie później, w ostatnim stuleciu, założyciel koncernu Matsushita Electric (marki Panasonic, Krajowy, Technics) również japoński Konosuke Matsushita wypowiedział słynne zdanie: „Wszystkie prawa wojennego stosuje się do sztuki biznesu”Lepiej znany krótki format (trzy słowa) Pan Konosuke aforyzm: „Business - to jest wojna. ”

Dosso, chwalebne przodkowie Panasonic ojciec, już dość posiadał tę wiedzę. Dla ochrony przed niższych warstw napady złości działaczy, stworzyli własne uzbrojonych jednostek, małe armie: „Chcieliście wojny - można go dostać. ”

Bond. Zacznij

Krytycy lichwiarze doprowadziły coraz bardziej wyrafinowane argumenty mające na celu „spalać grzeszników procentowych. ” Słynny włoski filozof i teolog katolicki Foma Akvinsky skomentował, że lichwiarze sprzedać razem. To wszystko. Tak poważnie. Podstawa - kwota odsetek kredytu zależy (i całkiem naturalnie) z okresu/czas kredytowania. A czas - domena publiczna i sprzedać go nie ma. Jest to grzech.

Jeśli zignorujemy wymiar religijny, głównym przedmiotem potępienia lichwy - nadając tempo przecenienia. Należy zauważyć, że w dawnej Rusi, a później w Imperium Rosyjskim, nadmiar szybkość powyżej pewnego poziomu ścigane.

Nowe narzędzie powinno uwzględniać wad swojego poprzednika i uśpić wyznawców wiary chrześcijańskiej.

Okres występowania pierwszych obligacji w Europie jest uważany XVI. Kraje - Francja i Holandia.Etymologia (pochodzenie) słowa „wiązania” w następujący sposób. Łacińska OBOWIĄZKI - zobowiązanie. Angielskie nazwy: Bond - długoterminowe, uwaga - pokwitowanie.

Co oznacza wiązanie w XVI wieku?

Jedna forma, kwota nie jest podzielony. Jasno rozpisane termin płatności (spłata) i odsetek (kwota dochodu zostanie zwrócony) na papierze. Nie bądź pewny zbyt wysokie. Pierwsze obligacje, prawie jeden do jednego, powtarzane tradycyjnych rachunków (weksle). Żadna seria nie pokoje. Brak standaryzacji i unifikacji. Bond Dutch East India Company na 07/11/1623, wartość nominalna 2400 florenów

Kilka naukowcy zauważyli ciekawą funkcję wypełniać formularze obligacji na początku XX wieku. Językiem dominującym był francuski. Dotyczy to okresu od XVIII wieku, kiedy to francuski zastąpił łacinę w projektowaniu dokumentów dyplomatycznych szczególnie. Wielu może przypomnieć, że do niedawna paszport Rosjanie ich nazwy zostały również napisany w języku francuskim.

Co jest nadal korzystnie w porównaniu z wiązaniem zwykłej wekslową lichwiarza?

Po pierwsze, etyczny bok. Wierzono, że nabywca daje więź pożyczone pieniądze podstawową Sprzedawca (emitenta) papieru nie jest „wzrostu” i „w tej sprawie. ” A osoba, która wydała obligacji będzie się opłacać z uchwytem na papier, w określonym terminie, z zysku wypracowanego przez świadczenie funduszy. Ten niuans. Najważniejsze - emisja obligacji nie jest „być przerwane do wypłaty” i przyciągnąć kapitał do poważnego dużych projektów biznesowych. Na przykład, finansowanie budowy statku lub wyprawy do Indii.

Po drugie, odpowiednie, możliwe i stosunkowo niski wskaźnik dla przedsiębiorcy.

Po trzecie, wysoka mobilność obligacji. Z biegiem czasu, staje się jednolity dłużnych papierów wartościowych za pomocą prostego mechanizmu zmiany własności. Spowoduje to, że wiązanie jednego z głównych instrumentów rynku kapitałowego giełdowych.

Setki lat rozwoju i ciągłego doskonalenia obligacji doprowadziły do ​​jasnej klasyfikacji danego instrumentu finansowego.

Istnieją państwowe, samorządowe i korporacyjne obligacje (obligacje korporacyjne) w umyśle emitenta. obligacje osób fizycznych nie produkują, w przeciwieństwie do zwykłych rachunków i weksle.

W drodze uzyskania przychodów - zniżka i zainteresowanie.

Papier emitent zobowiązany jest do zapłaty (po upływie okresu obiegu), ostateczny właściciel wartości nominalnej ( „body”) każdego dochodu obligacji oraz odsetek (kuponu). To jest dla papierów oprocentowanych. Na zniżki - tylko nominalnie. Dochód uzyskany z nich - wielkość dyskonta, różnica między ceną zakupu a ceną wykupu.

To całe „Bond arytmetyka. ” Jeśli jest bardzo duża.

Bond w Rosji. ETAPY

Ewolucja obligacji dość wyraźnie (i ciekawe) można prześledzić na przykładzie rosyjskiego. Aż do 1917 roku, to powtarza podobnych procesów w innych krajach. A po 1917 roku - tylko pouczające.

"Predobligatsionny" okres

Do połowy XVIII wieku, tron ​​nie jest szczególnie wysiłku ze strony delikatnością w kredytu krajowego. Held mierne rekwizycje i pożyczek przymusowych. Normalny, ledwo zawoalowane rozbój. Jego obiekty (potencjalni wierzyciele) nieuchronnie stają się klasztory i osoby prywatne. Bogatych i nie tak. O dyscypliny płatniczej młodego państwa rosyjskiego miał bardzo mgliste pojęcie. Pożyczki zostały podane rzadko, zwykle nie na czasie i z wielką niechęcią.

Nie trzeba dodawać, że te kredytobiorców nie chciał na rynkach międzynarodowych. Piotr I, Elizaveta Pietrowna i Katarzyna II na początku swego panowania dokonały nieśmiałe próby podzanyat trochę pieniędzy w Europie Zachodniej. Ale - bezskutecznie.

Podczas dojrzałego panowania carycy Katarzyny II, była rewolucja finansowa. W 1769 roku, pierwszy w kraju wygląd papierowe pieniądze - banknoty. Początkowo były one nieliczne, tylko kilka procent całkowitej masy środków pieniężnych wraz z srebrnych i miedzianych monet. Następnie banknoty, oczywiście, mnóstwo drukowane i natychmiast zapada ich siłę nabywczą.

Cokolwiek to było, wprowadzenie banknotów i wzmocnienie roli imperium na arenie międzynarodowej pozwolił Katarzyna trzymać serię udanych pożyczek za granicą. Dodaj „euroobligacji” Rosjanie nie udało. kredyty zagraniczne przyciągane przez pośredników - holenderskich bankierów.

Wszystko poszło dobrze i do końca jego pobytu na tronie, Catherine zgromadził ponad 200 mln rubli długu wewnętrznego i zewnętrznego. To duża suma znakomity zrusyfikowanych niemiecki z przyjemnością „wisiał na szyi”, jego następca Paweł I.

Rosyjskie obligacje 1809 1917

Pełny czas obligacje rządowe rosyjski przyszedł w 1809 roku. Na tronie - Aleksander I. W Europie - pożary wojen napoleońskich. Saucy armia korsykański miażdży pola bitew monarchów europejskich. Pachnie świetnie francusko-rosyjskiej wojny. Na tym tle w trudnej imperium rosyjskiego przeprowadzono pierwsze umieszczenie obligacji rządowych. Wartość nominalna - 1000 rubli banknotów próbki w 1769 roku. Cena - 6% w skali roku, okres - 7 lat. Całkowita ilość emisji - 100 milionów dolarów. Poważne dostęp do rynku kapitałowego.

Pierwsze rosyjskie obligacje państwowe, 1809

Rezultat - awaria. Pełna. Umieszczony mniej niż 3% planu. „Góra urodziła mysz”.

1812 roku wojny. Liczba próba 2. Królewskie ubezpieczycieli uwzględniać lekcje trzy lata temu i było trudniejsze. Zachowaniu rentowności na tym samym poziomie, mają drastycznie zmniejszone okres obiegu - do 1 roku. Takie Zestawienie bony, czas Kutuzowa i Bagration. Więcej - więcej. Cesarskie finansistów, nie opierając się na rynku kapryśnej (nie kupować kupować) „tylko” opłaciło papiery na dostawach wojskowych. Jest to możliwe, aby uniknąć „print” niezabezpieczone rubli. Dość cienkie. Jednak popularność kredytu nie zostanie zwiększona. Ale sytuacja wojskowa, wiesz. Wszystkie środki są dobre.

W 1831 roku zaczęła produkować słynny „rosyjskiej serii”. Szybkość - 4, 32% rocznie. Początkowy okres 4 lat, od 1840 - 8 lat. Łączna kwota „seria” w 1855 roku wyniosła 75 milionów rubli, za 1881 - więcej niż 210 mln.

Przed zniesieniem pańszczyzny w 1861 roku, ogromna liczba obligacji w obiegu w Rosji były państwowe. Cel - finansowanie z budżetu państwa. Pod koniec panowania Aleksandra I (1825) 55% długu publicznego zostało wydane oprocentowanych papierów wartościowych; Mikołaja (1855) - dla więcej niż 70%.

W marcu 1861 roku opublikował „Manifest” i „Przepisy w sprawie uwolnienia chłopów...” Aleksander II. Intensywne zniesiono poddaństwo.

„Cara Liberator” w 26 lat władzy absolutnej (1855-1881) nie tylko uwolnił chłopów, ale również spędził magiczną kaskadę głębokich reform społecznych i gospodarczych. Jeden z nich - 1860 finansowe. W 1860-62 gg. Stworzyła State Bank Rosja, aw 1864-68 dwuletni. MOF struktura stworzona skarbowych.

Imperium Rosyjskie otrzymała potężny impuls do rozwoju gospodarki. W różnych gałęziach przemysłu, zaczęły pojawiać się setki spółek akcyjnych (JSC). Zaczęli przyciągają dwa rodzaje kapitału - akcje i dłużne. Jako ostatni wielkiej roli emisji obligacji.

Jednym z obszarów reform finansowych - dla ochrony uzgodnień inwestycji zagranicznych. Zostały one wykonane tak umiejętnie, że Zachód stolica europejska, jak mówią, „rzeka” rzucili się do młodej rosyjskiej giełdzie. Specjalna miłość brytyjskim, niemieckim, francuskim, holenderskim inwestorów do papierów wartościowych rosyjskich banków i spółek kolejowych.

Rosyjskie władze monetarne poszedł tak daleko, jak to możliwe w zagranicznych uprzywilejowanych, prawo do emisji obligacji denominowanych w walutach obcych - funtów, dolarów, franków, gulden holenderski i duńskich koron.

W 1864 roku Ministerstwo Finansów Imperial wprowadza innowacje na rynku krajowych obligacji skarbowych. Coś, co będzie bardzo znane obywatela radzieckiego latach 1970-80. pożyczka loterii! Urzędnicy sugerują odświeżyć tępy zakup papierów dłużnych.

Podniecenie! Wygraną! Zabawa!

O takim znanym współczesnym liczby semantycznej, budować ubezpieczycieli wygraniu pierwszej pożyczki Dostoevsky erę. Okres obiegu 60 (!) Lat (do roku 1924, jednak), stawka 5% rocznie. Dwa razy w roku gabinet królewski posiada nie tylko wypłatę kuponów, ale także krążenie wygrywa. 300 nagroda pieniądze. Suma 0,6 mln rubli.

Pożyczka wygranej bilet 1864

Przodkowie „partnerzy MMM” duch podniecenia był nie mniej blisko. W ciągu zaledwie jednego roku zwycięska wartość rynkowa pożyczki biletu wzrosła 10-krotnie (!) - o 100 do 1000 rubli. Zainspirowany sukcesem, Ministerstwo Finansów w 1866 przydziela podobnych obligacji na tych samych 100 milionów rubli. Ten sam sukces.

Rosja nie jest jakoś bardzo szczęśliwy z prawdziwych reformatorów. W tym sensie, że wiele wyszedł życia nie jest naturalnym sposobem. Tak było z Aleksandra II.

13 marca 1881. O 14. 25. Petersburg. Katarzyna Canal nasypu.Narodovolets Ignacy Grinevitsky zbliża suwerenny i detonuje bombę. Aleksander II umiera w 15.35. Grinevitsky około 22.00 tego samego dnia.

Kolejny „powieść bond” XIX wieku było uwolnienie w 1883 papierów wartościowych, które nie wymagają spłaty przez emitenta (Ministerstwo Finansów) wartości nominalnej. Papier bez czasu - wynajem. Zasada jest prosta. Dokonać realną kwotę (czynsz kupić) i posiadają roczną 6% rocznie od rządu na zainwestowanego kapitału. A to - dużo. Bardzo dużo. Można dać, przekazać potomnym, sprzedać swoje renty.

Ci, którzy będą dręczyć kwestię podstawie powrotnej na kwotę długu (wartość czynszu) Emitent może odwołać się do uczestników giełdy. Jej stan okresowo wykupiony (Zwrotne) rent. Nowe narzędzie stał się popularny i kochany jak gosfinansistami, co jest zrozumiałe, a inwestorzy - inwestora. Kocham przeszłość jako coś mniej oczywistego, ale - co się stało, stało. Rodzaj, stopień zaufania do Ministerstwa Finansów z Jego Wysokością był nieco wyższy niż ich odpowiedniki w ZSRR. Nawiasem mówiąc, słowo „inwestor”, jak to może się domyślać, korzenie francuskie (rentier), a to wiąże się bezpośrednio do innego francuskiego terminu - rente (czynsz).

Szczyt rozwoju rynku papierów wartościowych w Rosji osiągnęła 1913-14. A potem.. Potem zacząłem zupełnie inną historię.

Bond w Rosji Radzieckiej i ZSRR

I wojna światowa, rewolucja lutym a październikiem przetoczyła każdy zamiar architektów na krajowym rynku akcji. A co oni wielki! Co zakłada się być stabilny i postępowy rozwój! Na przykład papiery królewscy zostały wyemitowane z terminem zapadalności w 1960 r.

Ale, prawdę mówiąc: „Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga - powiedz mu o swoich planach. ”

W pierwszych miesiącach władzy radzieckiej w styczniu 1918 roku Centralny Komitet Wykonawczy wydał dekret, zgodnie z którym anulowanych zobowiązań dla wszystkich pożyczek wewnętrznych i zewnętrznych króla i rządu tymczasowego. Rewolucyjny domyślny Lenina - „Do kogo mam - Wybaczam wszystko”. Trudne, ale należy zauważyć, uczciwie. Proletariacka. W jednym zamachem. I nie ma złudzeń.

Wreszcie, na giełdzie „wykończone” dekret już SNK (Rada Komisarzy Ludowych ZSRR - pierwsza wersja rządu ZSRR) w 1920 roku. Jednak pewne odchylenia od rewolucyjnych bolszewików celowości przymyka oko. Tak więc, do końca 1922 roku, dokument anulowany kredyty wykorzystywane jako banknoty RFSRR,

W 1921/22 - 1927/28 roku w ZSRR - nowy Polityki Ekonomicznej (NEP). Partia zgodził się na powrót stosunków rynkowych i elementów własności prywatnej i spółdzielczej. W tym momencie nie ma papierów nigdzie.

W 1921 roku stworzył State Bank of RFSRR, który stał się podstawą do utworzenia w 1923 roku Państwowego Banku ZSRR. W 1922 roku przeprowadziła reformę monetarną. Zamiast wszystkich opakowań, złoty dukat emisji Radzieckiego. Dalej - nowe radzieckie ruble w wysokości 10 rubli = 1 złoty kawałku. Jeden dukat swobodnie wymieniać na 7, 74 grama czystego złota. W rublach może być uzyskane, i walutowych. Na przykład, 1 dolar można było kupić za 1,94 radzieckiego rubla (0,194 sztuk złota).

To wznowione utworzenie spółki akcyjnej. licytowane nie tylko przedsiębiorstwa przemysłowe i handlowe, ale także banki. Wśród akcjonariuszy może być nawet zagranicznych inwestorów. Zamknij promobedineniyam - ufa mogły emitować obligacje. Szczególnie rozpowszechnione „cukier” i obligacje „chleb”. Papiery wartościowe nominowane w Poods chleba lub cukru. Sprzedawane za pieniądze, spłata - gotówką lub produktu, wybór właściciela.

W uczciwości, należy zauważyć, że na rynku pełnoprawnym papiery komuniści odtworzone. Oni nie potrzebują. Papier miał ograniczoną cyrkulację, rynek wtórny jest prawie nie istnieje.

To było w Nowej Polityki Ekonomicznej, państwo radzieckie był zaangażowany w ulubione biznesowych - wydawania krajowych obligacji. Po „pogrzebowy” Nowa polityka gospodarcza, która była jedynym rodzajem bezpieczeństwa, które jest dostępne dla obywatela radzieckiego. Często „niedrogie” mimowolnie. Przez wiele lat, aż do upadku „wielki i potężny” True papierów rozmowy obligacji Radziecki był bardzo trudny. Ale w słowach towarzysza Stalina, towarzyszu Fadeyev (istnieje wersja): „Inni pisarze mam dla ciebie nie jest, ” to nie było dla robotników ZSRR i innych papierów wartościowych.

Pierwszy kredyt został umieszczony w roku reformy walutowej w 1922 dojrzałości - ponad 11 lat. Wiązanie nominalnej, przychody i zyski - w złotych rubli.

Przez 1930 roku, Związek Radziecki zbudował całą detaliczną imperium finansowego - stan oszczędności robocizny banki ZSRR. Jednym z przeznaczeniem gostrudsberkass - obsługę obligacji pożyczki państwowej dla osób fizycznych.

I nie było pożyczek obligacji wewnętrzny dobrowolne-obowiązkowe rondzie zaprojektowane obligacje rządowe. W przypadku kredytów/Obligacje zostały zmuszone do podpisania z powodu zapadalności wynagrodzenia zawsze opóźnione. Niektóre kwestie zostały zastąpione innymi. Taki sam, „czynsz” sowieckim stylu.

Emisja papierów dłużnych rządu krajowego nie powstrzymało nawet podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Związek Radziecki wyprodukował cztery z kredytu na 20 lat na poziomie 4% rocznie. 13% całkowitego kosztu finansowego kraju wojny (551 mld rubli) została sfinansowana przez osoby poprzez zakup obligacji. W 1948 roku przeprowadzono konwersję wszystkich gosoboligatsy wydane do 1947 roku. Posiadacze wymienili trzy stare obligacje na nowe. A nie „na żywo” pieniądze.

W rzeczywistości Unia zsunął się do metod doekaterininskoy Rosji. Prinudilovka aw rzeczywistości - rekwizycji - konfiskata.

W 1957 roku, patrząc uważnie na obecną sytuację z długu wewnętrznego, rząd Chruszczowa zdecydował się przenieść wszystkie płatności do 1977 roku i później. Jest to logiczne, ponieważ w 1980 roku powinna już przyjść komunizm. Nowy system społeczny bez przeklętej pieniędzy.

W 1982 roku stało się jasne, że wraz z nadejściem komunizmu, tak się nie stało. Oraz Ministerstwo Finansów radziecki przydziela kredyt loterii trzy procent. Papier wartości nominalnej 100 rubli swobodnie sprzedawane i umarzane w bankach oszczędnościowych. Dochody - tylko wygrywa. Cały kraj kupuje w określonych terminach gazeta „Izwiestija” i uważnie studiując długi stół rysuje. Od kilku rubli - do samochodu.

Na ostatnim oddechem, w 1990 roku ZSRR uruchamia ukierunkowanych obligacji towaru, gdy płatność została zaplanowana rzadkością - telewizory, pralki, kuchenki mikrofalowe oraz.. Och Ostatecznym marzeniem budowniczego komunizm - samochodów VAZ. Ale w 1991 roku Związek Radziecki poszedł w zapomnienie. A wraz z nim i ograniczonych nagrodami.

Nowy rosyjski GKO i

Na samym początku swojej historii demokratycznej Rosji „z błyskiem, ” zaczął budować nowy rynek dla długu publicznego. Głównym „arcydzieło ozdobny” z lat 1990 - narzędzie o nazwie trzech liter - „bonów”. Krótkoterminowe obligacje rządowe.

„Podstawowe warunki wydawania zerokuponowe bony Federacji Rosyjskiej” został zatwierdzony uchwałą rządu rosyjskiego 08. 02,1993, okres spłaty - od kilku miesięcy do roku. Papier - Skonto. Dochód to różnica pomiędzy wartością nominalną a ceną zakupu. Denominacje GKO zmieniony w następujący sposób. 1993/94. - 100.000, 1994 -. Grudnia 1997 - 1 mln, pomiędzy styczniem 1998 - 1000 nowych denominowane rubli.

Proste, intuicyjne i przyjazne dla użytkownika narzędzie. Główne parametry emisji - plon lub ceny sprzedaży można łatwo obliczyć równiarki uczeń ósmej którzy są zaznajomieni z podstawami algebry.

Początkowo rynek był vyalovat. kwoty inflacji do kilkudziesięciu procent dla wejścia zagranicznej został zamknięty. Następnie poprizhat inflacji, zniesione ograniczenia dla inwestorów nierezydentów i tutaj „jest uruchamiany! ”

Spekulować na temat budżetu państwa prowadził wszystkich, którzy mogli sobie pozwolić, aby przejść do głównego goszaimstvoany rynkowej. Sam, najwyższy rangą urzędnicy, którzy nie mają żadnego urzędnika (nawet bardziej - moralny) prawo do angażowania się w tego typu transakcjach, liczony około 800 dusz. Tylko leniwi ludzie nie zarabiają więcej pieniędzy w piramidzie GKO w połowie lat 90-tych. I do „czarny poniedziałek” 17 sierpnia 1998 roku, kiedy premier Siergiej Kiriyenko podania do mikrofonu z nawiasem (we wszystkich znaczeniach) osoba zgłosiła domyślne techniczną obligacji GKO-OFz (kupon papieru skarbowych).

Wydajność na bony w przeddzień oświadczenia Kiriyenko osiągnęły 140% rocznie. Wielkość rynku - około 273 bilionów rubli „te” (!). Po słowie „odważny” premiera i byłego funkcjonariusza Komsomołu „prosty i intuicyjny” Rynek GKO upadł. Rosja weszła w okres poważnego kryzysu finansowego.

Trzy „bony” listów - stał się symbolem przygody i niekompetentnego krajowej polityki fiskalnej Ministerstwa Finansów postsowieckiej Rosji.

Jeden z symboli „zawadiacki” 90.